Een week zonder smartphone, internet en social media

Ik was het zat.

Veel mensen die ik spreek, voelen zich meer en meer overrompeld door alle technologie die op hen afkomt. Daar waar de komst van de smartphone een hoge piek in communicatie en entertainment veroorzaakte, lijkt er ook een lange schaduw van stress en angst te ontstaan. We willen niets missen. Dat gaat zover dat ik elke keer tijdens waardevolle gesprekken zie hoe we afgeleid worden door het oplichten van onze mobieltjes. Vandaar dat ik in april de Digital Detox van Faith-café in het leven heb geroepen. Als motivatie gaf ik op:

Ik merk dat ik overrompeld word door alle apparaten en de bijbehorende ‘roep’ van notificaties en lichtgevende schermpjes. Het wordt tijd voor mij om er bewuster mee om te gaan en vandaar een ‘digitale vastenweek’. Ik hoop hiermee ruimte in mezelf vrij te maken voor goede gesprekken en het verstaan van Gods stem. Al vind ik het wel spannend, zo zonder m’n geliefde iPhone. En, realiseer ik me opeens, zonder Netflix.

Dus zeven dagen geen smartphone, internet en social media. Ik had een Punkt ‘dumb phone’ aangeschaft waar ik alleen mee kon bellen/SMS’en en samen met een mooie groep Detoxers is de uitdagende week van start gegaan.

Zonder een heel dagboek te publiceren wil ik gewoon een rij van frustraties en ontdekkingen delen waar ik in die week tegen aan liep:

Frustraties

Chagrijnige eerste twee dagen
Zonder te overdrijven durf ik te zeggen dat ik (lichte) afkickverschijnselen had. Ik kan het vergelijken met mijn abrupte ‘geen-suiker-in-mijn-koffie-en-thee’-actie. Toen was ik ook een week niet te genieten. Zonder afleidingen, ervoer ik meer stiltes en daar werd ik een beetje angstig van. Ik werd met mezelf en m’n onopgeloste emoties geconfronteerd. Auw.

Mijn hersenen mochten mij niet meer
“Waar is dat apparaat waar ik om de zoveel minuten op moet reageren?” Het lijkt er op dat m’n hersenen geconditioneerd zijn om de taak van ‘notificaties checken’ uit te voeren. Ik had opeens die taak niet meer en m’n shot dopamine bleef dus uit. M’n lichaam zat te wachten op die boosts om door de dag te komen en ik werd gefrustreerd.

Netflix werd Netnix
Even een serie verder kijken, zat er niet in. Ik heb heel vaak op de bank gezeten met een trip naar m’n ‘nothing box’. Dan maar nadenken ofzo en een boek lezen.

M’n vrouw werd m’n smartphone
“Wat betekent ‘demagoog’ nou weer? Even naar Wikipedia. Oh, sh*t dat kan niet” Ik heb mijn vrouw nog nooit zoveel vragen in een week gesteld. Zij besloot de light-versie van de Detox te doen en zo werd zij mijn: Thuisbezorgd, banksaldo, Wikipedia, thermostaat op afstand en meer.

SMS’jes zijn geen Messages
Ken je T9 nog? Ja? Nou, zelfs dat had ik niet. Ik moest als een gek weer leren om meerdere malen op die keyboard-knopjes te drukken zodat er de letter C of S tevoorschijn kwam. De eerste paar dagen had ik het idee dat de tijd achteruitging terwijl ik aan het SMS’en was. Traag. En als iemand mij iets terugstuurde, werd dat netjes in de iCloud van Apple opgeslagen. Dus ik kreeg niets. Want ja, een Message is geen SMS. Ik moest mijn vrienden vragen of ze mij wilden SMS’en in plaats van Messagen. Pfff.

Ontdekkingen

More headspace
Het is moeilijk te beschrijven, maar ik zie het als het krijgen van meer werkgeheugen en schijfruimte in mijn hoofd. Ik kon al na een paar dagen meer zaken herinneren, beter nadenken en open gesprekken voeren. Alsof het ene programma dat in de achtergrond van je computer veel kracht opslokt opeens uitgezet wordt. Nu werken de rest van de programma’s ineens veel sneller. Ik had ook meer rust om tijd te willen nemen voor gebed.

Kwalitatieve gesprekken
In de week had ik expres wat meer gesprekken en lunchafspraken ingepland. Zonder afleidingen hoorde ik beter wat de ander zei en kwam ik zelf beter uit mijn woorden. Het lijkt overdreven wat ik zeg, maar ik ervoer een betere connectie met m’n gesprekspartner en gevoelige onderwerpen werden eerder besproken.

Google heeft er een concurrent bij
Ah, de ouderwetse bordspelletjes werden weer uit de kast getrokken. Ik was vergeten hoe leuk het is om te Scrabblen. Zonder mobiel kon ik niet meteen een twijfelachtig woord opzoeken, dus moesten we zelf nadenken. Zelf nadenken! Google heeft er nu een concurrent bij. Mijn eigen hoofd :)

Conclusie

Als ik kijk naar wat het mij heeft opgeleverd in een week, dan zou ik haast gek zijn om weer terug te gaan naar m’n digitale leven. Ik heb toch meer headspace en meer kwaliteit van leven? Maar ik miste ook veel goeds, zoals de actualiteit, rijkere berichten van familie en vrienden met foto’s en video’s, m’n e-boek-collectie, ontspanning van films en series kijken, etcetera. Misschien is een alles-of-niets-toepassing niet de juiste en gaat het (weer eens) om de balans.

Ik moet veel denken aan de Amish. Deze geloofsgemeenschap in Amerika houdt zeker wel de nieuwe ontwikkelingen in technologie in de gaten, maar neemt het onder de loep en vraagt zich af: “Gaat dit onze gemeenschap en levens echt verbeteren? Gaan we hier op vooruit?” En dat is een les die ik mee wil nemen naar mijn digitale toekomst: niet alles aannemen ‘omdat het kan’ maar kritisch zijn naar de meerwaarde op mijn leven waar gezin, gezondheid, familie en vrienden op nummer 1 staan.